Góðan daginn

Hvað getur maður sagt þegar maður hefur verið með algerlega uppiskroppa með efni til að skrifa um upp á síðkastið, jú, maður getur ruglað eitthvað um staðreyndir lífsins, eins og t.d. maðurinn sem skrifaði: "Wherever possible, print a woman´s age" :-) og svo snillingurinn sem sagði: " Það væri margt verra en dauðinn, jú, hefurðu einhvern tímann eytt kvöldstund með tryggingasölumanni!
Ég hitti mann í Jeddah þegar ég var þar í fyrradag, hann er alger snillingur enda vinnur hann hjá Atlanta! Þessi maður heitir því skemmtilega nafni Heng Teng Teck, er frá Malasíu og er flugvélstjóri hjá okkur. Er hann mikill golfari og bauð hann mér næst þegar ég kem til KL að keyra mig út um allt og spila alla þá velli sem væru í boði í kringum KL, gaf hann mér info um hvernig maður getur keypt sér kort og spilað 10 velli án auka kostnaðar, þ.e. svona hálfgert svæðiskort, engin spurning að þetta verður gert næst þegar ég verð í KL, vona ég reyndar að það gerist strax eftir Hajj, því KL er ekki nema 30 min flug frá Medan.
Við og fleiri merkismenn vorum að ræða saman í morgunmat í Jeddah í fyrradag og sagði hann mér þá að hann vann einu sinni fyrir Nippon airlines, en það er japanskt flugfélag. Sagði hann okkur frá því, sem ég og hinir vissum alls ekki og mér fannst stórmerkilegt en það er að menn hneigja sig mismikið gagnvart öðrum mönnum þar á bæ eftir því hversu mikilsverður maðurinn er sem þú ert að hneigja þig fyrir. Menn vita auðvitað að það er almannasiður þar á bæ að hneigja sig litillega þegar menn hittast, en nú veit ég að ef ég hitti Junichiro Koizumi forsætisráðherra Japan, þá fæ ég örugglega þursabit, því hann er svo mikilsverður að ég þarf að beygja mig svo mikið í bakinu til að hneigja mig réttilega fyrir honum, þetta finnst mér algerlega magnaður hlutur, get ekki sagt annað. Þannig að þeir sem vilja ekki fá í bakið skulu bara hanga með lítilsverðum mönnum í Japan, nei ég segi svona :-) Best að fara að æfa bakið :-)
Annars er allt í stakasta lagi hér í Medan, flaug í gær frá Jeddah til Jakarta, svaf í 4 tíma í Jakarta og flaug svo með Garuda yfir til Medan aftur. Það er svo ljúft og gott hér í Medan að það hálfa væri nóg, lífið auðvelt og þægilegt og allt hræódýrt. Fólkið hér alltaf jafn vingjarnlegt og skemmtilegt þannig að hér er alltaf gaman að vera, talsvert skemmtilegra en Jakarta en þar búa svo margar milljónir að manni finnst maður vera hálfgerður maur í risastórri mauraþúfu, það á ekki við hér í Medan, þannig að maður segir eins og Bubbi: "Lífið er ljúft".
Því miður er ekki alltaf hægt að hafa hluti eins og maður vill hafa þá, hvað haldið þið, jújú, byrja að fljúga til Madinah aftur þangað til loka þessa Hajj. Ótrúlegt, ég var farinn að sjá ljósið og hélt að ég þyrfti ekki að fara þangað aftur í heilt ár, en viti menn, næstu 3 vikur hjá mér fara í að fljúga héðan frá Medan til Madinah, jájá, best að taka Biblíuna með sér og kenna þeim mannasiði, Tóti trúboði að fara að mæta aftur á svæðið! Við skulum hafa það lokaorðin í bili, að Tóti trúboði sé á leið aftur til Madinah!
Kveð í bili og bestu kveðjur yfir á frón!